‘In wat we bereikt hebben en nog graag willen bereiken, is doorgedreven samenwerking de rode draad.”

Doorgedreven trauma-opleiding ‘Traumazorg is iets wat vertrokken is van op de werkvloer’, vertelt Bart Van Beckhoven. ‘We zagen zelf - zowel artsen, verpleegkundigen als ambulanciers - dat er een tekort was aan structuur. Voor heel complexe zorgsituaties hadden we veel materiaal beschikbaar, maar we moesten zelf ook getraind zijn. En we hebben dan de kans gekregen om extern gevormd te worden en internationale trainingen te volgen. Die trainingen geven wij nu zelf ook intern aan onze mensen.' Dr. Marjolein Mattheij pikt daarop in: ‘Ondertussen zijn we zover dat we ook buiten ons eigen ziekenhuis, ziekenhuizen van het netwerk trainen en mee betrekken in het traumanetwerk dat zich nu aan het opbouwen is.' Een goed begin is het halve werk De opvang van ernstig gekwetste slachtoffers gebeurt via vaste procedures die met alle betrokken zorgverleners zijn overeengekomen. Een van de grote verschillen tegenover vroeger is de manier van aanmelding. Bart van Beckhoven: ‘Vroeger kregen we bericht dat de ziekenwagen eraan kwam met iemand van een ongeval, vaak van onbekende leeftijd. Veel meer informatie kregen we niet.' Nu loopt dat heel gestructureerd. Dr. Marjolein Mattheij: ‘Zodra we een traumamelding binnenkrijgen, zorgen we ervoor dat we duidelijke vragen stellen en overlopen we een soort van checklist. Het is niet alleen een verhaaltje dat gebracht wordt, maar er wordt echt heel systematisch gevraagd wat de patiënt heeft, zodat we ons optimaal kunnen voorbereiden en onmiddellijk de multidisciplinaire zorgketen in gang kunnen zetten. Dat is dus wel geëvolueerd is met de tijd.' Level 1-traumacentrum: 24/7 gespecialiseerde traumazorg Dankzij de gestructureerde samenwerking tussen de betrokken zorgverleners, doorgedreven trauma-opleiding en de juiste infrastructuur kreeg het UZA in 2018 als eerste ziekenhuis in Vlaanderen een internationale erkenning als level 1 traumacentrum. Dat betekent dat een gespecialiseerd traumateam de klok rond klaarstaat om de zwaarst gekwetste slachtoffers bij ongevallen op te vangen. Aan de erkenning ging een audit vooraf van de Duitse Vereniging voor Traumatologie (DGU). Bart van Beckhoven: ‘Het mooie aan de erkenning is dat we gestart zijn vanuit de motivatie om onze rol als centrum voor excellente traumazorg waar te maken. En daar is die erkenning later uitgevloeid.' Dr. Marjolein Mattheij: ‘Uiteraard heeft spoed daar een zeer belangrijke voortrekkersrol in gehad, maar ook de andere afdelingen in het ziekenhuis hebben daar enorm veel energie en tijd ingestoken. Dus dat is echt iets wat we samen als ziekenhuis bereikt hebben en waar we samen heel erg trots op mogen zijn.' Nieuwe ziekenwagen Om te voldoen aan de groei van intensieve transporten tussen ziekenhuizen en de toenemende nood aan zorg op maat, liet het UZA in 2018 een truck ombouwen tot ziekenwagen. Een primeur in België. ‘Sinds een klein jaar hebben we onze grote vrachtwagen waar we patiënten met de laadklep kunnen inladen, een volledig team in mee kan en we voldoende ruimte hebben voor medicatie en toestellen. Dat laat ons toe om veilige en kwaliteitsvolle zorg te bieden aan de kritisch zieke patiënt, met cruciale tijdswinst', vertelt Bart van Beckhoven. Betrokken ouders, betere zorg De opvang van een volwassen patiënt en een pediatrische patiënt met een zwaar trauma is op zich niet anders, maar er zijn wel een aantal facetten die wat meer aandacht vragen bij kinderen. Bart Van Beckhoven: ‘Bij kinderen komen de ouders vaak mee, waaraan we heel veel informatie moeten vragen en ook geven. We zorgen dat er steeds iemand klaar staat om de ouders op te vangen en hen op de hoogte te houden terwijl de artsen en verpleegkundigen bezig zijn met hun kindje. Het is evidence based dat mensen beter betrokken zijn als ze zien en weten wat er gebeurt.' ‘En voor het kind helpt dat ook de angst en pijn te verminderen’, voegt dr. Marjolein Mattheij nog toe. Samen werken aan de traumazorg van morgen Intussen blijft het UZA zijn traumazorg verder ontwikkelen. Doorgedreven samenwerking, zowel binnen als buiten het UZA, blijft daarbij het sleutelwoord. Dr. Marjolein Mattheij: ‘Wat we bereikt hebben en nog graag willen bereiken… niemand doet dat alleen. Niet alleen als arts, als verpleegkundige, als ambulancier, als chirurg. Maar ook niet alleen met onze dienst, met ons eigen ziekenhuis.' De samenwerking tussen de verschillende ziekenhuizen – zowel binnen als buiten het netwerk – verder uitbouwen wordt de visie voor de toekomst. Dr. Marjolein Mattheij: ‘Transmurale samenwerking is echt een enorm belangrijke factor. Vroeger was het toch iets te veel ieder voor zich. Het ene ziekenhuis zei: 'Laat het allemaal maar naar ons komen', maar dat werkt niet. Het is beter om met ziekenhuizen onderling samen te werken en duidelijk afspraken met elkaar te maken. We moeten kijken naar ieder zijn sterktes en daar expertise in opbouwen, zodat we de patiënt de best mogelijke zorg kunnen aanbieden.'